یادداشت/عطیما میررضایی:
یکی از پرسشهای جدی در مسیر توسعه گلستان این است که آیا همه شهرستانها به یک اندازه از فرصتهای توسعه برخوردارند؟
توسعه زمانی متوازن است که فرصت اقتصادی، خدمات عمومی، زیرساخت، سرمایهگذاری و اشتغال فقط در مرکز استان متمرکز نباشد.
هر شهرستان باید بر اساس مزیتهای خودش مسیر توسعه داشته باشد.
منطقهای میتواند قطب کشاورزی باشد، منطقهای گردشگری، منطقهای صنعتی و منطقهای مرکز خدمات تخصصی.
اما این تقسیم کار نیازمند برنامه است.
اگر جوان یک شهرستان برای یافتن فرصت شغلی مجبور باشد به مرکز استان یا خارج از استان مهاجرت کند، یعنی هنوز فرصت به اندازه کافی به محل زندگی او نزدیک نشده است.
عدالت توسعهای یعنی جغرافیای محل تولد، سرنوشت اقتصادی انسان را تعیین نکند.
گلستان برای توسعه واقعی، به نقشهای نیاز دارد که همه شهرستانها در آن سهم مشخص داشته باشند.
نه سهم مساوی؛
بلکه سهم متناسب با ظرفیت و نیاز.