بسیج را نمیتوان تنها در یک مناسبت تقویمی یا در چارچوب یک تشکیلات تعریف کرد؛ بسیج پیش از آنکه یک عنوان باشد، یک فرهنگ است؛ فرهنگ مسئولیتپذیری، ایثار، همدلی و حضور آگاهانه در میدان خدمت به مردم.
از پنجم آذر ۱۳۵۸ که فرمان تشکیل بسیج مستضعفین صادر شد، تا امروز، این تفکر در فراز و نشیبهای مختلف کشور، در عرصههای دفاعی، سازندگی، محرومیتزدایی، فعالیتهای فرهنگی، اجتماعی و کمکرسانی به مردم حضوری اثرگذار داشته است.
اما بسیج امروز بیش از هر زمان دیگری نیازمند بازخوانی رسالت اجتماعی خود است. جامعه با مسائل و چالشهای متعددی در حوزههای اقتصادی، فرهنگی، اجتماعی و معیشتی روبهروست و عبور از این مشکلات، نیازمند مشارکت عمومی، اعتماد اجتماعی و میداندادن به ظرفیتهای مردمی است. در چنین شرایطی، بسیج میتواند حلقه اتصال توانمندیهای مردم با نیازهای واقعی جامعه باشد.
یکی از مهمترین عرصههای نقشآفرینی بسیج، توجه به محله و مسائل روزمره مردم است. مسجد، مدرسه، خانواده و محله، بسترهای مهمی برای شکلگیری مشارکت اجتماعی هستند. بسیجی موفق کسی است که درد مردم را بشناسد، برای حل مشکلات آنان قدم بردارد و به جای محدودشدن به شعار، نتیجه خدمت خود را در زندگی مردم نشان دهد.
در استان گلستان نیز با توجه به تنوع قومی، فرهنگی و جغرافیایی، ظرفیت بسیج میتواند نقشی مهم در تقویت همبستگی اجتماعی، کمک به مناطق کمبرخوردار، حمایت از خانوادهها و گسترش فعالیتهای فرهنگی و اجتماعی ایفا کند. این استان بیش از هر چیز به همدلی، همافزایی و استفاده از سرمایه انسانی خود نیاز دارد.
البته نباید فراموش کرد که سرمایه اجتماعی با رفتار صادقانه، پاسخگویی، احترام به مردم و خدمت بیمنت تقویت میشود. اعتماد عمومی زمانی شکل میگیرد که مردم آثار حضور و تلاش مجموعههای خدمترسان را در زندگی خود احساس کنند.
هفته بسیج فرصتی برای تجلیل از یک تفکر و در عین حال فرصتی برای ارزیابی عملکردهاست؛ فرصتی برای اینکه بپرسیم تا چه اندازه توانستهایم به محرومان نزدیک شویم، صدای مردم را بشنویم و برای حل مسائل جامعه گام برداریم.
بسیج زمانی زنده، پویا و ماندگار خواهد بود که از متن مردم برخیزد، در کنار مردم بماند و برای مردم تلاش کند.
بسیج، نام دیگری برای مسئولیتپذیری اجتماعی است؛ فرهنگی که ارزش آن نه در تعداد شعارها، بلکه در عمق خدمت، صداقت و گرهگشایی از زندگی مردم معنا پیدا میکند.
یادداشت: خبرگزاری طنین گلستان