یادداشت/عطیما میررضایی:
توسعه اگر به قیمت از بین رفتن منابع طبیعی تمام شود، در واقع توسعه نیست؛ انتقال هزینه به نسل آینده است.
گلستان بیش از آنکه فقط یک محدوده جغرافیایی باشد، یک سرمایه طبیعی ارزشمند است.
جنگلها، منابع آب، زمینهای کشاورزی و تنوع زیستی استان، داراییهایی نیستند که بتوان آنها را بیمحاسبه مصرف کرد.
از سوی دیگر، نمیتوان توسعه اقتصادی را نیز متوقف کرد.
مسئله، انتخاب میان «توسعه» و «محیط زیست» نیست.
مسئله پیدا کردن مدل توسعهای است که هر دو را همزمان ببیند.
هر پروژه بزرگ باید یک سؤال جدی داشته باشد:
اثر آن بر منابع طبیعی گلستان چیست؟
اگر امروز تصمیمی گرفته شود که فردا هزینه سنگینی برای مردم داشته باشد، آن تصمیم را نمیتوان توسعهمحور دانست.
گلستان باید توسعه پیدا کند؛ اما نه به قیمت آنکه نسل آینده، صورتحساب تصمیمهای امروز را پرداخت کند.