مسکن فقط یک ساختمان نیست.
وقتی جوان نتواند مسکن مناسب، شغل پایدار و امکان تشکیل یک زندگی مستقل داشته باشد، مسئله مسکن به مسئلهای اجتماعی تبدیل میشود.
سیاست مسکن باید با اشتغال، حملونقل، خدمات شهری و برنامهریزی جمعیتی هماهنگ باشد.
ساخت واحد مسکونی بدون ایجاد محیط مناسب زندگی، پاسخ کامل مسئله نیست.
گلستان به شهرهایی نیاز دارد که در آنها زندگی قابلتحمل و آینده قابلساختن باشد.
مسکن زمانی سیاست اجتماعی است که انسان را صاحب آینده کند، نه فقط صاحب یک واحد ساختمانی.