در سالهای اخیر مقام معظم رهبری بر یک نکته کلیدی اشاره کردند که فهم این نکته وعمل به آن در طی مسیر تاریخی برای انقلاب بسیار مهم است.ایشان فرمودند نگذارید جای شهید و جلاد عوض شوند و اگر جریان تحریف شکست بخورد جریان تحریم نیز به تبع آن شکست خواهد خورد.
قریب به یکسال از انتخابات ریاست جمهوری میگذرد و وارد دومین سال دولت وفاق میشویم.دولتی که خود را حاصل اجماع ملی می داند و از وحدت صحبت میکند.اما این پرسش مهم گاه وبیگاه ذهن هرشهروندی را درگیر میکند که گویی پس از گذشت یکسال از انتخابات هنوز تصور وفاقی ها این است که ما در عرصه انتخاباتیم وباید به هر طریق سعید جلیلی را تخریب کنیم تاشاید در پس این تخریب راه برای حرکت خود را هموار ببینند.
یک روز میگویند رد پای سعید جلیلی در ماجرای کرسنت است(که بعدها زنگنه در بیانیه ای التماس کرد که این قضیه را پیگیری نکنید)روز دیگر میگویند ما در کنار پسر احمد شاه مقصود باطالبان بجنگیم وبعد که حاکمیت باخرد سیاسی از ورود به بحرانها جلوگیری میکند شعار افغانی ستیزی را سر میدهند و… هر روز موضوعی برای حمله به ایشان جزو اولویتهای رسانه ای جریان غربزده هست.
اما داستان به همینجا خاتمه نیافت.در روز خلیج فارس هم در گروه های مجازی دوباره بی اخلاقی این جریان گل کرده و دکتر جلیلی را متهم کردند که نامی از خلیج فارس نیاورده و باز در روزهای اخیر شاهدیم که مرعشی مواضع تخریبگرانه درباره دکتر جلیلی گرفت.درباره نامگذاری خلیج فارس وموضع دکتر جلیلی اولا وی یکبار در دفاع از وطن به جبهه های حق علیه باطل رفت وبه مقام جانبازی نائل شد.
دوما سال ۹۱ بعد از خزعبلات امارات درباره خلیج عربی، دکتر جلیلی که مسئول مذاکره و دبیر شعام بود، در نشست خبری نقشهای قرار داد که فقط یک اسم بزرگ در اون قرار داشت:خلیج فارس!
ثالثا بامرور تاریخ انقلاب دیدیم که در بحبوحه های مختلف جریان غربگرا خواهان تسلیم کشور وتجزیه ایران بودند.به عنوان مثال در ماجرای کردستان مهندس بازرگان به جدایی کردستان اعتقاد داشت و در جنگ تحمیلی هم روحانی که جانشین هاشمی بود معتقد بود که رود اروند رابه عراق واگذار کنیم.یا در دولت اصلاحات قرار بود جزایر سه گانه واگذار شوند.یا در دولت روحانی قرار دادهای ۲۵ سال محرمانه ای امضا شد که منافع ملی وامنیت ملی رانادیده میگرفت.به برجام دیگر نمیپردازیم که بعداز سالها و خروج آمریکا از آن حتی خودشان هم دیگر درسالگردش روزه سکوت میگیرند.
رابعا جریانی که دم از وفاق ووحدت میزند چطور در بزنگاه تاریخی که باید یک صدایی از ایران شنیده شود باز دست به تخریب جلیلی میزنند.گویی راه فرار اینها از بی کفایتی دوقطبی سازی در فضای رسانه ای است تا به عنوان قهرمان خود را نشان دهند!
خامسا تا کی باید فضای رسانه ای کشور در این دوقطبی تداوم داشته باشد.تخریب جلیلی در کوتاه مدت شاید برای برخی دستاورد داشته باشد اما در بلند مدت نتیجه معکوس خواهد داد چرا که بخشی از مردم(حدود۵۰ درصدی که به جلیلی رای دادند) امروز از این اخلاق گرایی جلیلی در این فضای بی اخلاقی این رویکرد راقهرمانانه میبینند و آن قشر خاکستری که در انتخابات شرکت نکرد نهایتا به این نتیجه می رسند اگر تاثیر کسی در سایه بیشتر از جولانداران عرصه قدرت باشد همان بهتر که به تغییر دست بزنند.!
حسین پایین محلی